Ommetjes in Oost
Nachtommetje Oost-Indië…
“Kunst is een liefdesbrief aan de wereld.” Met die woorden opende Pink Tarenskeen, spreekstalmeesteres, deze editie van het Nachtommetje Altrade. De liefde spatte er deze avond vanaf.
Tekst: Anton de Wildt.
Fotografie: Monique Uijen
Dat krijg je als het thema Het geheim van de wijk is. Oftewel Stille Kracht, een knipoog naar de roman van Couperus. Een avondvullend programma volgde, dat begon in de kerk zonder toren, de Antonius van Padua aan de Groesbeekseweg. Wat een prachtige startlocatie voor een wandeling door de Indische buurt! En hij zat goed vol!
Zo druk als vanavond was het in de kerk al lang niet meer geweest, vertelde gastheer Martien Peters. Hij nam als eerste spreker het publiek mee in de goede doelen-acties, die de kerk houdt. Ook bracht hij het goede nieuws, dat de toekomst van de kerk nog zeker 25 jaar is gegarandeerd.
Historicus Humphrey de la Croix stelde vast dat de buurt weliswaar als Indisch bekend staat, maar dat er nergens toko’s of Indische eethuisjes te bekennen zijn. In rijstvelden noch wegen. Toch wenste hij iedereen een selamat jalan. Violist Gijs van Vliet en danseres Maike Stoepker brachten daarna met La Cigogne het publiek in vervoering. Waarna het gezelschap Antonius verliet en op pad ging door de buurt. De temperatuur was en bleef oriëntaals. Op het Sumatraplein hield het halt bij het huis met de twee tijgers. Historica Marguerite Hoogendijk vertelde daar boeiend over de historie van dit allereerste huis van Galgenveld. Via de Atjehstraat ging de karavaan naar het Oud Burgeren Gasthuis (OBG).
Daar in de brasserie was het smikkelen en smullen geblazen. Eerst trad het Kroepoekkwartet op. Leden zijn drie generaties Tarenskeen. Grootvader Frank, zoon Merlijn en tweeling Ravi en Memoen. Zij speelden en zongen Surabaija en nog veel meer Krontjong. Contemporary artist Eva Wiltingh droeg uit haar bundel Een zeldzaam wit het gedicht Gratia Tibi voor. Tekstschrijfster Henriette Aronds, ook nog op het podium in het OBG, vertelde Indische geschiedenis, maar dan bezien door de ogen van de derde generatie. Op het Molukkenplein gaven Laura Liebregt en Noa Zijlstra vervolgens een skateshow, waarna we richting villa Saxon Holme liepen. Bewoner Bas Keijser kon na ons bezoek stellen dat hij nooit eerder zoveel mensen over de vloer had gehad. Bij het afscheid bij de voordeur bij Bas zong gelegenheidskoortje Karin, Marjo, Julia en Henk de deelnemers toe met het lied Nina Bobo. Volgend reisdoel: het Javabosje. Daar sloeg een stille kracht, zwarte magie, toe. Magie, waarvoor Humprey de la Croix ons in het OBG al had gewaarschuwd. Vuurwerkgeknal uit het stadscentrum overstemde het praatje van Jeroen van Zuijlen. Extra reden om dit bosje binnenkort overdag nog eens te gaan bezoeken.
Uitsmijter was het djembé-optreden, verzorgd door Patrick Tromp, Aafke, Ndingou en Wil. Zij trommelden op het schoolplein van Vrije school Meander en daarmee was die act het ware vuurwerk. Zo kwam er een einde aan het ommetje door de Indische buurt. Een ommetje, waarin de stille krachten - in de positieve betekenis van het woord - werden gevormd door de organisatoren, zowel bedenkers als verkeersregelaars, en niet te vergeten de vele artiesten en gastadressen.
